Avinash Persaud, Amerikalılar Arası Kalkınma Bankası Başkanının İklim Değişikliği Özel Danışmanı:
“Bakü’den herkesin ağzında kötü bir tat bırakmayacak bir anlaşma çıkmayacak, ancak tüm yıl boyunca ilk kez bir iniş bölgesine yaklaşmış durumdayız. İhtiyaçların metinde tanınması sisteme bütünlük kazandırmak açısından hayati önem taşıyor, ancak gelişmiş ülkelerin öncülük edeceği 250 milyar dolarlık taahhüt, sadece uyum ihtiyaçları göz önüne alındığında yetersiz kalmaktadır ve şimdiye kadar ihmal edilebilir düzeyde olan sınır ötesi özel sektör akışlarının umut ve duasına bel bağlanması bir tartışma konusu olacaktır.”
Friederike Roder, Küresel Politika ve Savunuculuk Başkan Yardımcısı, Global Citizen:
“250 milyar dolarlık hedef yeterli değil, yeterince büyük değil, yeterince hızlı değil, yeterince iyi değil. Dünya yanarken, fosil yakıt dönüşümünü askıya almış izlenimi verirken, çerez parası için bir 11 yıl daha bekleyemeyiz. En kötüsü de paranın orada olması ve kirletenlere para ödetirken hibe finansmanını ölçeklendirmeyi sağlayacak tekliflerin masada olması. 3,000 milyarderden alınacak %2’lik asgari bir vergi, hibe şeklinde yılda 250 milyar dolar toplamak için yeterli olacaktır – 250 milyar dolarlık hedef açıkça tanımlanmadığı için metnin sunduğundan daha iyidir.”
Li Shuo, Çin İklim Merkezi Direktörü Asia Society:
“Bağışçı tabanı sorununun çözümü, Çin gibi ülkelerin 250 milyardan sorumlu olmayacağı, ancak bu rakamın sağlanmasında hesaba katılabileceği şeklinde. Bu klasik bir stratejik belirsizlik, ancak Çin’in gelişmekte olan ülkelere yardım konusunda daha belirgin bir rol oynaması yönünde.”
Kaveh Guilanpour, İklim ve Enerji Çözümleri Merkezi Uluslararası Stratejilerden Sorumlu Başkan Yardımcısı
“NCQG metni uzlaşmanın mümkün olması yönünde büyük bir adımken, Azaltım Çalışma Programı birçok ülke için çok zayıf. BAE Diyalog metninin hala seçenekleri var. Sonuç olarak sorun şu ki, NCQG metni bir iniş bölgesine çok daha yakın olsa da, birçok ülke (gelişmiş ve gelişmekte olan) için genel paket dengeli olarak görülmeyecek.”
Dr Vaibhav Chaturvedi, Kıdemli Araştırmacı, CEEW
“Gelişmekte olan dünya için 2035 yılına kadar yıllık 1,3 trilyon ABD Doları, tüm kamu ve özel kaynaklardan gelen finansmanı içeriyor. Gelişmekte olan ülkelerde YE teknolojilerine yapılan yatırım 2022 yılında 544 milyar ABD Doları oldu. Bu rakam, sektördeki büyüme ve enflasyon hesaba katıldığında 2035 yılına kadar otomatik olarak 1,5 trilyon USD’nin üzerine çıkacak. 1,3 trilyon USD rakamı en iyi ihtimalle bir aldatmaca. Gelişmiş dünyadan gelişmekte olan dünyaya sağlanan kaynakta 2035 yılına kadar yıllık 250 milyar USD’lik görünürdeki artış bile, yıllık ortalama %6 enflasyon hesaba katıldığında 2020 yılındaki 100 milyar USD ile aynı. Hibe veya düşük maliyetli finansman bileşeni yok. Başkanlık tarafından nasıl tasvir edilirse edilsin, bu gelişmekte olan dünya için kötü bir anlaşma.”
Dr. Rachel Cleetus, İklim ve Enerji Programı Politika Direktörü, Union of Concerned Scientists
“Yıllık 250 milyar dolarlık cüzi bir iklim finansmanı teklifi ve 2035 gibi geç bir tarihte teslim edilecek bir son tarihle, Avrupa Birliği ülkeleri ve Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere daha zengin ülkeler Paris Anlaşmasına ihanet etmeye tehlikeli bir şekilde yakın. Bu miktar, düşük gelirli ulusların iklim değişikliğiyle mücadele için hak ettikleri sağlam ve umutsuzca ihtiyaç duyulan fonun yakınından bile geçmiyor. COP29’a gelirken temel talep güçlü, bilimle uyumlu bir iklim finansmanı taahhüdüydü; bu dehşet verici metin bunu sağlamakta tamamen başarısız.”
